دلت پر بود از ما؟

شعر حرفه وفن

حرفه وفن درس علم وپیشه هاست درس کار وکوشش واندیشه هاست

درس فکـــــرو نقشه وفنـــــــاوری سیســــــتم پوینده ی خودبــــــاوری

درس صنعت هـــــــای پیشه آفرین درس کشت و کــــار و احیــای زمین

دست ورزی در حـــــریم باغ وگل ســـــاختمــــان و جـــــاده وانواع پل

چـــوب ومیــــــــخ و اره وخـلاقیت آلیــــــــاژ سخت عــــــــلم و تـربیت

درس تحقیق وفضـــــــــای توسعه مشـــق ســازش با گروه و جـــامعه

داروی کـــــــــاهنده وغیرمجـــــاز رســـــــــــــم فنی مدار نول و فـــاز

پخت انواع خــــــوراک واغــــذیه درک شیـــــــــــرین عـــــلوم تعذیه

زنگ شــــــــــاد بحث داغ غلــغله درس طــــــرد حد و مرز و فاصــــله

تخم وکــــــرم وپیله وپـــروانه ها ســـــــرعت پردازش و رایــــــانه ها

خـــــازن وآرمیچر وبرق ورتورباتری و دینــــام و بنـــــــزین و موتور

درس زیبـــــــــای امید و زندگـی داستـــــــان همت وســـازندگیست

حیطــــــه دانستن وعشق وعمـــل آفــــرین بر این همه شهد وعسل

من چه گویم تجربه درتجربه ست کـــوله بار فن و درس خاطــــره است

حرفه وفن درس علم وپیشه هاست درس محبــــوب تمــام بچه هاست

گفتم به شما چشم دلم کور بُود
نی فهم به ما شد نه به ما سحر بُود
گفتید تو پاکی تو بخوان راز دلت
فریاد که گردون همه‌اش راز بُود

هر کاری کردیم که این دفعه نریم سینما نشد! 4 بار هم برنامه عوض شد ولی آخرش از سالن 2 سینما مرکزی سر در آوردیم ...

یک روز با کلی اتفاق محیر العقول! عجیب ترینش توی سینما، بعدش دم راهنمایی، سومی هم نزدیک راهنمایی ...

من، مختار، جاوید، منوص، هنری، نیما، آیتی و با حضور: مجتبی محمدنژاد

جای کیامهر و کیارش و تاج هم خالی

- - - - -

نوشته های پیوسته:

دوئل

کیبورد خیس و شور

پلان 90،سکانس 6،پرده ی آخر (30نما(4))

این رو یادم رفته بود بذارم ...

  هماهنگی سریع اتفاق افتاد و همه چیز دست به دست هم داد تا من، هنری، مختار، منصوری، تاج، آیتی، نیما و ضرغامی ساعت 12 شنبه در سالن شماره 1 پردیس سینمایی ملت باشیم.  

خب طبیعتاً بعدش هم ناهار و صحبت درباره ی فیلم ...

بعد هم شوخی و بازی و حرکت به سمت خانه.

خوب بود، خوش گذشت!

آقا جان به خدا توی این سن و سال دختر جماعت به درد شما نمی خوره . چرا انقدر خودتو عذاب میدی ما رو هم عذاب می دی . شما که قصد ازدواج نداری پس چرا خودتو و اون بنده خدا رو سرکار می ذاری . اصلاً  تا به حال در موردش فکر کردی که بعدش چی می شه یا می خوای چی کار بکنی . جز اینه که تند تند شارژ تلفن می خری و همش تو اضطرابی . آخر هم وقتی می خوای ازدواج کنی به زمین و زمان شک داری که نکنه این بابا هم تو نوجوانیش این کاره بوده . تو رو به خدا بیشتر فکر کنید.  

دست بردار ازین در وطنِ خویش غریب.
قاصد، تجربه‌هایِ همه تلخ،
با دلم می‌گوید
که دروغی تو، دروغ؛
که فریبی تو، فریب.

...

م. امید